Aalsmeer-MBCA, 21 december 2008: Hoera! Kerst-Kampioentjes!

De spanning was al ruim van tevoren te snijden want Sabas en Darijan waren afwezig en Itamar was nog steeds geblesseerd. Omdat we dan precies de benodigde 8 spelers zouden hebben, en we geen risico’s wilden lopen reglementair te verliezen door te weinig spelers te hebben, hadden we versterking gevraagd van Lisa Staghouwer, buurmeisje van Bas en klasgenootje van Denise, die na de Kerst met U12-2 gaat spelen. Daarnaast moest Bas met U14 eerst nog een wedstrijd in Landsmeer spelen en het was maar de vraag of Bas op tijd zou zijn voor de tweede helft. Een half uur voor de wedstrijd moest Bas in Landsmeer nog aan de tweede helft beginnen, dus dat werd nog spannend. Bovendien had Aalsmeer twee lange gasten van U14 meegenomen die moeilijk te verdedigen zouden zijn. Maar we hielden de eerste helft goed stand, vooral door goed te verdedigen. En we hadden ook nog wel veel kansen om te scoren maar we kregen ze er maar niet in. Lisa deed het prima in het tweede kwart, en ze had nog een prachtige onnavolgbare score. Prima gedaan. Ruststand: 12-12. Een paar minuten in de rust kwam gelukkig Bas aanrennen. Daardoor konden we in het derde kwart een voorsprong nemen en uitbouwen (14-26), maar het belangrijkste was dat we als leeuwen verdedigden, en vooral Mark en Barry verdienen daarvoor een groot compliment. In het vierde kwart konden we aanvallend niet meer echt imponeren maar de wedstrijd was toch al gespeeld en de tegenstander kwam helemaal niet meer tot scoren. Ondanks de spanning om de wedstrijd of we wel compleet zouden zijn en of Bas wel op tijd zou komen hebben we uiteindelijk gewoon netje gewonnen, een prima prestatie, en dus gewoon KerstKampioen, wie had dat aan het begin van het seizoen gedacht? Ik in ieder geval niet! Allemaal een fijne Kerst en een gelukkig Nieuwjaar. Enne, wel even naar de nieuwjaarsreceptie van MBCA komen op zondag 4 januari. Tot dan.
Raôul
PS van Denise: Jullie hebben heel goed gespeeld! Zonder Bas konden we het ook prima! Maar als we Bas niet hadden, dan hadden we nooit met zoveel punten gewonnen! Lisa St. heel goed gedaan en een mooie score! Ik vond het leuk dat je een keer meedeed! Allemaal een fijne Kerst en een heel gelukkig (en basketbal plezierig) 2009! En tot bij de borrel! xxx denise

MBCA-Harlemlakers, 14 december 2008

Op 13 december moesten de nummers 1 en 2 van de competitie tegen elkaar: Derba-DWV. Om 11 uur moesten ze spelen, en na een SMSje naar de coach (ooit nog samen mee gespeeld) kwam al snel het antwoord dat Derba dik had gewonnen. Dit betekende dat wij bij winst van onze laatste partijen gewoon kampioen zouden worden. Zoals eerder uitgelegd, Derba zelf had spelers onder14 en kon dus geen kampioen worden.
De volgende dag stonden we dan ook weer om 10.30 paraat met 10 man (Itamar geblesseerd) voor onze eennalaatste wedstrijd dit jaar, tegen Harlemlakers3. Om een lang verhaal kort te maken, met 26 punten van Bas en 10 van Denise hadden de Harlemlakers geen schijn van kans, en denderden we naar een 51-20 overwinning.

Windmills-MBCA, 7 december 2008: Doelsaldo uitgebouwd!

Eigenlijk stonden er 11 spelers paraat, om 13 uur ’s middags in de Vang in Zaandam, maar Itamar verrekte iets in zijn lies tijdens de warming-up en kon helaas niet spelen. Dus gingen we met zijn tienen van start. Denise kwam als een speer uit de startblokken en schoot 12 van de eerste 16 punten erin. Verdedigend moesten we nog even op gang komen waardoor de tegenpartij nog 5 keer wist te scoren, 10-16 dus na het eerste kwart. Het verse team in het tweede kwart pikte het goed op en ragde onder leiding van Bas (totaal 36 punten) naar 10-44 (volgens mij moet dat 10-46 zijn, maar er waren wel meer dingen die niet klopten), mede door de goeie press (verdediging) over het hele veld. Ik zeg ook “ragde” omdat doorraggen de enige manier was om door alle fouten die gemaakt werden heen te komen, en laten we eerlijk zijn, de tegenstander kon eigenlijk alleen maar fouten maken, want echt basketballen moeten ze nog leren. Het zou alleen wel mooi zijn als zij door hun coach en anders toch door de scheidsen letterlijk zouden worden teruggefloten om ze erop te wijzen wat wel en niet kan. Maar goed, wij gingen er goed mee om, want we bleven gewoon doorgaan totdat de scheids eindelijk een keer floot of totdat we een lay-up hadden gelopen ofzo. Prima gedaan. Na de rust kachelden we rustig door met drie scores en een vrije worp van Darijan, aangevuld met scores van Denise, Barry en Noah. Ook het vierde kwart waren we niet meer te stoppen met scores van Bas, Liz, Sabas en Floris. Twee scoringspogingen van Mark werden op het eind nog ruw afgebroken door twee gevaarlijke body-checks die niet op een basketbalveld thuishoren. Maar goed, eindstand 14-88, zo staat het tenminste op het sheet. Prima gespeeld, op naar de volgende wedstrijd.

MBCA-DWV, 30 november 2008: MBCA klopt koploper!

Zondag 30 november stond de wedstrijd tegen DWV op het programma. Hoewel Derba helemaal bovenaan de lijst staat, dingen ze niet mee om het kampioenschap omdat ze met U14 spelers spelen. Feitelijk is DWV dus de koploper met MBCA, met 4 punten minder, daarachter. Voor een eventueel kampioenschap, voor zover daar voor de Kerst überhaupt nog sprake van zal zijn, was dit dus een belangrijke wedstrijd, aangezien winst tot een achterstand van slechts 2 punten zou leiden. Omdat DWV ook nog tegen Derba moet, en misschien (waarschijnlijk) wel van Derba zal verliezen, zou dit betekenen dat we nog op gelijke hoogte kunnen komen, en dus nog kampioen kunnen worden. Maar goed, ik had de spelers van dit alles op de hoogte gebracht en aangegeven dat we om 10 uur in de hal aanwezig moesten zijn, zoals altijd. Dat dat in de praktijk 5 over 10 wordt en uiteindelijk in tenue dus pas 10 over 10, dat snap ik ook, en is ook geen probleem. Maar dat om kwart over 10 nog vier van de tien spelers binnen kwamen vond ik wel erg teleurstellend. We spreken namelijk niet voor niets 10 uur af. Een kwartiertje om om te kleden en goed warm te worden is niet genoeg. Een goede warming-up duurt minstens 20 minuten want anders is het lijf er nog niet klaar voor om zich heel hard in te spannen, zeker zo ’s ochtends vroeg niet.
Zo bleek ook duidelijk bij de start van de wedstrijd, want de eerste helft waren we nog niet helemaal wakker, met weliswaar een voorsprong van 26-16, maar ook nu weer met 18 punten van Bas. Gezien de krachtsverhoudingen hadden we minstens 10 punten meer moeten voorstaan. Belangrijker, we hadden gewoon meer inzet moeten tonen. Aan basketballen kwamen we in die eerste helft helaas nog niet echt toe. Na de rust hebben we gelukkig alles goed gemaakt. Er werd keihard gewerkt en vooral verdedigend deden we een stapje extra, waardoor we ook vaak de bal konden af pakken. Met een score van Barry, die ook goed verdedigde, en met drie scores van Denise, waarvan 1 hele verre 10 sec voor het eind van het kwart terwijl de coach (dat is dus d’r vader, duh!) RUST, RUST, RUST, RUST riep, werd het 34-22. (Doorgaans is RUST, RUST, RUST, RUST het signaal voor spelers (die luisteren) om vooral niet geforceerd te schieten. Gelukkig had Denise daar geen last van, en het was dan ook een prachtig schot.) In het vierde kwart zetten we het goeie spel voort en wisten we de voorsprong uit te bouwen waardoor Floris en Navarro toch ook nog 5 minuten extra konden spelen. 4 mooie scores van Liz en een paar van Bas, in een aantal gevallen na een paar prachtige combinaties en passes, zorgden voor de eindstand van 51-31. Conclusie, eerste helft snel vergeten, tweede helft helemaal goed, daar heb ik zeer van genoten. En al met al zijn we dus nog in de running voor een eventueel kampioenschap. Moeten we natuurlijk de rest ook nog winnen, maar goed, dat zien we dan wel weer …

BV Amsterdam - makkie voor MBCA

In de Hogendorphal waren we dit keer te gast. Een makkelijke tegenstander die niet veel kon bieden. MBCA was er in volle bezetting. Maar liefst 11 spelers. We begonnen de eerste kwart traag, maar kwamen vervolgens in de tweede kwart op een ruime voorsprong. Het was toen eigenlijk al gedaan. Het niveauverschil was direct goed zichtbaar.
Er werd in z'n algemeenheid goed gespeeld. Een paar mooie combinaties lieten zien dat het team steeds beter op elkaar ingespeeld raakt. Daarentegen viel het mij op dat er toch nog veel kansen onbenut bleven. Rebound, Rebound en nogmaals Rebound. That's the magic word! Bas zorgde weer voor de meeste punten. Maar Denise en Liz beginnen ook lekker in te komen. Dit kun je goed zien in de scoregrafiek hieronder.



Conclusie: goeie oefenwedstrijd, geen serieuze tegenstander EN we hebben weer een punt erbij :-)

Guy (vader van Noah)

Denise heeft haar eigen weblog!

Allemaal even kijken, dus! Je vindt de link naar haar weblog onder onze favoriete links.

Derba-MBCA, 15 november 2008

Na een aantal makkelijke tegenstanders, eindelijk weer een tegenstander van formaat, met ook nog eens enkele spelers die eigenlijk al 12 waren (dispensatiespelers waardoor Derba dus ook niet voor het kampioenschap kan meedoen). Dus dat zou best eens lastig kunnen worden. Met afmeldingen van Floris en Barry, moesten we het met 9 spelers doen. Helaas, was Mark naar de verkeerde hal gegaan (in Amsterdam) waardoor we 5 minuten voor de start met nog maar 8 over waren. Even ter informatie: met minder dan 8 spelers mogen we niet spelen en hebben we automatisch de wedstrijd verloren, dus dat was al kantje boord. Daarnaast zijn er hele strikte regels voor het wisselen in de U12 klasse, dus dat betekent dat ik niet zomaar iedereen kan laten spelen wanneer ik wil. Dat betekent dus ook dat als ik opeens maar 8 spelers heb ik het speelschema moet omgooien, met mogelijk verstrekkende gevolgen. Dat was nu eigenlijk ook het geval aangezien ik zo moest schuiven dat ik in het derde kwart drie spelverdelers (Denise, Sabas, Darijan) en een forward (Navarro) en maar 1 center (Itamar) moest opstellen. En dat terwijl de tegenstander allemaal lange spelers had. Het werd dan ook een bittere strijd. In het eerste en het tweede kwart werd aan beide kanten goed verdedigd waardoor het met de rust maar 7-13 stond, voor ons dus, met vooral scores van Bas. In het derde kwart gebeurde wat al werd verwacht. Ook al vochten we als leeuwen het fysieke spel van de tegenstander (waar toevallig in dat kwart toch wel erg weinig voor werd gefloten) brak ons aan het eind van dat kwart op. De eerste 5 minuten speelden we het nog slim met veel rondpassen en rustig dribbelen. Hierdoor hadden zij maar een paar scores. Helaas hadden wij er ook maar 1, met een mooi schotje van Denise, na insnijden en een pass van Sabas. Maar goed, in de laatste minuten konden zij helaas nog vier keer scoren waardoor we met 27-15 achter kwamen. In het vierde kwart vochten we weer heel hard door. Maar het was lastig om te scoren. Darijan vocht voor wat ie waard was en wist een paar keer goed de bal af te pakken, prima gedaan. Met een paar gemiste kansen van Denise en nog een aantal scores van Bas kwamen we net te kort, eindstand 29-25. Net verloren maar toch een prima wedstrijd gespeeld. Allemaal superhard gewerkt, goed zo.

MBCA-Early Bird2, 9 november 2008

Helaas weer met een weekje vertraging, maar hier is dan toch het verslag van de wedstrijd tegen Early Bird. Liz was nog niet helemaal hersteld, dus die was er niet bij. Met de andere tien waren we er om 10.30 uur helemaal klaar voor. En we kwamen flitsend uit de startblokken, en dan vooral Denise die meteen de eerste 5 punten voor haar rekening nam. Daarna vrije worpen en een score van Darijan, en scores van Noah en Itamar. Denise scoorde vervolgens ook nog weer drie keer waardoor we uitliepen naar 19-10. Met zeven scores van Bas maar ook punten van Floris, Sabas en Barry bouwden we voor rust de voorsprong uit naar 41-10. In het derde en vierde kwart gingen we gewoon door met scoren terwijl we met goed verdedigen de tegenstanders niet al te veel kansen gaven. Met hard werken en scores van bijna iedereen werd het uiteindelijk 75-20, makkie dus.

Lely2-MBCA, 1 november 2008

Met 10 man stonden we aan de start, dus we konden gewoon ieder kwart 5 man wisselen, waardoor ook iedereen lekker twee kwarten kon spelen. Liz is nog geblesseerd maar kan gelukkig dinsdag weer beginnen met trainen. Maar goed, in het eerste kwart kwamen we maar moeizaam op gang en na 10 minuten slap spel was het uiteindelijke 6-4 voor Lely. In het tweede kwart denderden we onder leiding van Bas over Lely heen met 32 punten voor ons tegen, 0 van Lely. Door hard werken en een press in de verdediging had Lely geen schijn van kans meer. Na de rust kwam het team uit het eerste kwart nu beter uit de startblokken en werd er harder gewerkt en feller gespeeld, met het gewenste resultaat: 4-14 in het kwart voor ons en dus een tussenstand van 10-50. Het kwart kende mooie scores van Denise, Noah en Itamar en twee prachtige schoten van Navaro. In het vierde kwart denderden we gewoon door naar de eindstand van 14-78, met ook nog een score van Floris en mooie scores van Mark. Volgens het sheet had Bas 44 punten waarvan hij denk ik vier puntjes van Mark heeft gekregen, want die had volgens het sheet geen punten in het vierde kwart. Neemt niet weg dat Bas natuurlijk een hoop punten had, prima gedaan. Maar wat ik mooi vind is dat we met de rest van het team dus ook zo’n 38 punten hebben gescoord, waaraan bijna iedereen heeft bijgedragen. Zo zie ik het graag! En als we alle vrije kansen erin hadden gegooid dan hadden we de 100 wel kunnen halen. We moeten meer rust hebben met de schoten en feller rebounden. Dinsdag gaan we daar gewoon weer lekker weer aan werken.



Opgelet: donderdag a.s. (6 november) is er geen trainen, aangezien ik zelf niet op tijd kan zijn. We spelen dan gewoon weer op zondag thuis om 10.30 uur in Westend.

Bluestars-MBCA, 18 oktober 2008

Toch nog even een verslagje over deze wedstrijd, beter laat dan nooit, zullen we maar zeggen. Aangezien ik er niet was, is de rest van het verslag door Denise geschreven. Zelf wil ik kwijt dat ik het zeer goed vind dat jullie gewoon gewonnen hebben. Prima gedaan. En Guy (vader van Noah) alsnog hartstikke bedankt voor de coaching

We begonnen al met dat de scheidsrechters niet echt goed waren dus dat wisten we van tevoren. In het eerste kwart gingen we goed op weg. De eerste score was voor Bas. Hij scoorde daarna nog en mooi punt. We maakten toen veel punten en toen was het 0-12voor ons. Het tweede kwart was wat lastiger want we scoorden niet veel, alleen twee mooie scores van Noah en Barry. Toen was de ruststand 6 voor de tegenpartij en voor ons 16! In het derde kwart gingen we goed van start. Bas maakte 8 punten en Navaro maakte ook een mooi punt! Itamar en Mark maakten ook een paar puntjes. Bas had 8 punten in het laatste kwart. Daarna volgde ik (Denise) met een punt. Bas scoorde daarna nog een paar keer. Zo was de eindstand 12-45 voor MBCA! Ik vond dat jullie je allemaal goed hadden ingezet en goed gespeeld! Iedereen maakte wel een punt en daarom konden we toch winnen. Natuurlijk had Bas de meeste, maar als we onze eigen punten niet hadden, hadden we ook niet gewonnen!

Groetjes, Denise

MBCA-Lely3, 5 oktober 2008

In een iets minder spannende wedstrijd dan de vorige hadden we geen moeite met de meisjes van Lely3. Met een nette verdeling van de scores over de verschillende spelers liepen we via 16-0, 32-0 en 46-4 uit naar een eindstand van 70-4. Prima gedaan lijkt me. Iedereen hield zich dan ook goed aan de afspraken: goed verdedigen (prima gedaan Navarro), weinig onnodig balverlies (goed zo Denise) en fel op de bal (dat deden we allemaal goed). Ondanks deze monsterzege werd tegen deze tegenstander wel heel duidelijk waar veel spelers nog moeite mee hebben: de bal er gewoon ingooien, want als we de helft van alle missers nog hadden geraakt, dan hadden we waarschijnlijk wel 100 punten gemaakt. Geeft natuurlijk niets, want dat is gewoon een van de dingen waar we in de trainingen zo langzamerhand ook hard aan gaan werken. Nu even een weekendje vrij en dan zaterdag 18 oktober tegen Diemen. Ik ga er wel vanuit dat behalve Sabas, Darijan en misschien Liz (blessure) iedereen er gewoon is, want anders hebben we niet genoeg spelers (we moeren er officieel 8 hebben bij een wedstrijd).

Mosquitos 3-MBCA, 28 september 2008

Na een immens spannende wedstrijd kwamen we aan het eind helaas net iets te kort, 47-46. Hoewel het in het eerste kwart nog redelijk ging, slaagden we er vooral in het tweede en vierde kwart niet in om georganiseerd te blijven spelen. De tegenstander had twee lastige spelers, een heel lang en een heel kort maar wel supersnel. Ondanks onze verwoede pogingen lukte het niet om die twee spelers onder controle te krijgen en af te stoppen. Hierdoor konden zij veelvuldig scoren. Aanvallend hadden wij ook zeker nog moeite met de druk van de tegenstander. In dat opzicht waren zij duidelijk een stuk beter dan Novostars. Dankzij Bas (die eigenlijk ook nog ziek was) slaagden we er steeds wel weer in om terug te komen en zelfs een voorsprong te pakken. Maar het mocht niet baten. Ook al hadden we nog volop kansen, we speelden het niet slim. Toegegeven, de scheidsrechters werkten ook niet echt mee (maakten cruciale fouten en kenden de regels niet). Maar uiteindelijk hebben we het aan onszelf te danken dat de winst naar de tegenstander ging. Geeft niks, kan gebeuren, en we gaan gewoon weer aan de slag om de dingen te verbeteren die nog niet helemaal goed gingen. Dit geldt overigens ook voor de coaching …

Filmpje eerste wedstrijd (door Guy Makmel)

Nieuw seizoen, nieuw team!

MBCA-Novostars, 21 september 2008

Eindelijk was het dan zover, de eerste competitiewedstrijd, tegen Novostars uit Nieuwkoop. Het was voor iedereen natuurlijk best wel een beetje spannend, zo’n eerste wedstrijd met het nieuwe team, maar met zijn elven stonden we er klaar voor. Het eerste kwart startten we een beetje moeizaam, ook omdat we weer even moesten uitvinden waar we in de verdediging ook al weer staan. Toen we dat op orde hadden, kwamen we goed op gang, met mooie scores van Denise en een schot van Darijan. In de tweede periode gingen we goed door met scores van Liz, Floris en Bas, maar vooral in de verdediging hielden we het goed dicht want de tegenstander kwam niet tot scoren, ruststand 16-4. Na de rust gingen we op dezelfde goeie weg door met ook goeie aanvallen zoals we dat tijdens de trainingen hadden geoefend. De Novostars hadden nog een korte opleving met een paar scores achter elkaar, maar we vochten weer goed terug met een paar goeie scores. Iedereen scoorde in dit kwart, wat aangeeft dat we goed als team hebben gespeeld. In het vierde kwart was bij Novostars de koek echt op, terwijl Bas helemaal los kwam met 18 punten, wat leidde tot een eindstand van 52-18. Belangrijkste is dat we allemaal hard hebben gewerkt, stevig hebben verdedigd en goed als team hebben samengespeeld, precies zoals we dat op trainen hebben geoefend. Gewoon lekker zo doorgaan en op naar de volgende wedstrijd.

Twee maal tweede!

(foto's van Gert en Juliette)








Het seizoen zit er op en we hebben het natuurlijk fantastisch gedaan, tweede in de competitie en tweede op de Rayonkampioenschappen. Dat het niet twee keer een eerste plek was heeft er alles mee te maken dat we nu eenmaal een team tegen kwamen, BV Hoofddorp, dat gewoon net even een tikkie beter was. Dat we van dit team kunnen winnen hebben we laten zien in onze eerste confrontatie, maar in de andere twee wedstrijden was Hoofddorp gewoon te sterk. Dan nog hadden we kansen, maar waren de omstandigheden niet optimaal genoeg om ook echt te kunnen winnen. Maar goed, even terug naar de Rayonkampioenschappen.

Op een snoeihete tweede Pinksterdag stonden we om half elf klaar om (voor de zoveelste keer) tegen AMVJ te spelen. Yannick deed mee, maar moest nog enigszins gespaard worden voor de wedstrijd later die dag tegen Hoofddorp. Met een goed eerste kwart, een fantastisch derde kwart en zeer moeizaam tweede en vierde kwart sleepten we de overwinning binnen: 26-38. Dat het verdedigen van Shaquile, de topscoorder van AMVJ, de nodige krachten had gevergd van Bas en Yannick bleek in de tweede wedstrijd, tegen Hoofddorp, toen beide vol aan de bak moesten. Sowieso was het wachten op die wedstrijd niet optimaal en gecombineerd met de warmte waren we niet superfit voor deze spannende confrontatie. Toch begonnen we ontzettend goed met een voorsprong van 12-5. Helaas zorgde enkele onoplettende momenten ervoor dat die voorsprong als sneeuw voor de zon verdween nog voor het eind van het eerste kwart: 12-11. In het tweede kwart liepen we achter de feiten aan en verloren we dat kwart met 8-22, en was de ruststand: 20-33. Het derde kwart waarin we alles hebben gegeven wonnen we zelfs met 12-10, maar in het vierde kwart was de koek op ook al kwamen we nog even terug tot 49-42. Het mocht niet baten, met een eindspurt van Hoofddorp was de eindstand 65-44.

Op de tweede dag begonnen we tegen De Hoppers. Die wedstrijd moesten we met grote cijfers kunnen winnen, maar we kwamen ontzettend stroef uit de startblokken. Niemand was echt wakker en na 6 minuten stond het pas 4-3. Bas schrok spontaan wakker en zorgde er eigenhandig nog even voor dat het 12-3 werd. Het tweede kwart was niet veel beter en resulteerde in een 20-6 ruststand. Gelukkig werden in de pauze nog een aantal spelers wakker waardoor de tweede helft een stuk beter was en de eindstand toch nog 52-14 werd.
Na een lange pauze, om 16.00 uur, moesten we tegen Noordkop om de 2de en 3de plaats, aangezien Hoofddorp inmiddels alle wedstrijden had gewonnen en dus Rayonkampioen was. Noordkop bleek een taaie tegenstander; het eerste kwart verloren we met 14-11. In het tweede kwart gaven Roel, Rashid en Yannick vol gas en liepen we uit naar 26-31. Yannick scoorde 4 keer en Rashid zelfs 5 keer. In het derde kwart werd weinig gescoord maar liepen we toch nog net iets uit: 28-39, maar het bleef superspannend. Ook in het vierde kwart bleef het aantal scores beperkt, maar aangezien dat aan beide zijde was wisten we onze voorsprong met keihard verdedigen vast te houden en konden we, met een 34-44 eindstand, de overwinning en de tweede plek van de Rayonkamioenschappen binnenslepen. Al met al geen slechte prestatie lijkt me. En laten we wel wezen, ook als tweede krijg je een mooie beker en een vaantje!
Nogmaals, we hebben het het hele seizoen fantastisch gedaan en we hebben hard gewerkt. Van de 25 wedstrijden hebben we er maar 4 verloren, waarvan twee keer tegen Hoofddorp, pet je af! Nu lekker weer even bijkomen en volgend seizoen er weer tegenaan. Ik wens iedereen een prettige zomer.

Groet, Raoul

Hoofddorp helaas een tikkie beter

Zaterdag 29 maart om 13.00 uur speelden we wat min of meer de beslissingwedstrijd was voor het kampioenschap van de competitie, tegen BV Hoofddorp in het Spectrum in Hoofddorp. We waren weer compleet en dus met 10 spelers. Maar het heeft niet mogen baten, want over de hele wedstrijd bezien was de tegenstander gewoon iets beter. In het eerste kwart zorgden we er met een goede verdediging voor dat de tegenstander bijna niet tot scoren kwam. Zelf misten we helaas ook wel wat kansen, waardoor het na 10 minuten maar 8-8 stond. In het tweede kwart hadden we het verdedigend wat moeilijker, waardoor Hoofddorp kon uitlopen naar 28-16. Halverwege het derde kwart kwamen we met hard werken en goed spel terug tot 28-26, mede dankzij een paar mooie scores van Bas, maar daarna hadden we niet meer genoeg kracht om door te zetten. Met een paar fraaie scores van hun kant liep Hoofddorp weer uit naar 38-28. In het vierde kwart hebben we keihard doorgewerkt, maar het lukte gewoon niet meer: eindstand 48-34, op zich helemaal geen gekke prestatie en met een beetje meer geluk hadden we misschien nog wel een kans gehad, maar nu zat het er gewoon niet in. Iedereen heeft zijn stinkende best gedaan en dat is het belangrijkste.

Met het oog op de Play-inns en mogelijk de Rayonkampioenschappen toch nog enkele (kritische) opmerkingen. Verdedigend vind ik nog steeds dat we heel sterk zijn (al kan het altijd beter, dus daar blijven we gewoon aan werken). Aanvallend blijf ik er op hameren dat we meer moeten passen en beter de posities moeten vullen. Er wordt nog veeeeel te veel gedribbeld! Daarnaast zwerven vooral de forwards en guards nog te veel rond, waardoor bv. ook de screens nog wel eens in het luchtledige eindigen. Om een goed screen te zetten, moet de forward op wie gescreend wordt natuurlijk wel op de juiste plek staan, en wachten op het screen, om er dan goed overheen te snijden. Dus screenen doe je samen! Net als passen! En daarvoor moeten jullie meer naar elkaar kijken (en op het juiste moment). Dat gaat niet zomaar, dat moet je leren, dus ook daar gaan we gewoon weer aan werken tijdens de trainingen.

Tweede winst op Alkmaar Guardians

Het was weer een spannende wedstrijd. Met 10 man (okee, 1 vrouw) waren we compleet en hadden we dus per kwart een steeds een vers team. Hoewel Itai, Denise, Rasheed, Nick en Stan eigenlijk heel sprankelend begonnen met mooie acties en snel spel bleef de stand in het eerste kwart steken op 6-4. Dus wel goed spel, maar helaas weinig scores. In het tweede kwart ging het lange tijd gelijk op met scores over en weer, totdat Roel en Bas het samen op hun heupen kregen en mede met een score van Sjors de ruststand naar 16-10 trokken. Vooral de fast break waarbij Roel naar Bas passte, Bas in de lucht naar Roel terugpasste zodat Roel kon scoren was van grote klasse. Prima gespeeld. Daarnaast blijft onze verdediging een van onze sterkste punten waar iedereen goed aan mee doet en waarin iedereen keihard werkt; de tegenstander heeft altijd moeite om te scoren.

Ook in de tweede helft gingen we gewoon door met goed verdedigen. Denise liep zich in de aanval verder het hele kwart het apezuur om vrij te komen van haar verdediger die als een soort maatpak aan haar vast kleefde. Een keer speelde we perfect de screen-away, wat maar weer eens liet zien dat we moeten blijven doorgaan met het goed spelen van onze aanvallen, zeker als de tegenstander zo strak verdedigt. Met belangrijke verdedigende rebounds van Stan, scores van Itai en Rasheed en een rake vrije worp van Nick hielden we uiteindelijk een voorsprong van 25-18. In het vierde kwart bleef het spannend, maar we wisten op de juiste momenten de rust goed te bewaren. Vooral Sabas bleef uitermate cool en liet zich niet gek maken. Toen er niemand vrij liep en er drie man op ‘m afkwamen, dribbelde hij er rustig langs om vervolgens naar Sjors te passen waardoor de aanval gewoon door kon gaan. Prima gedaan! Mattijs had nog een prachtige rebound met een mooie en belangrijke score. Eindstand: 35-28, een mooie prestatie.

We zijn nog steeds in de running voor het kampioenschap van de competitie maar dan moeten we over twee weken sowieso wel van Hoofddorp (uit) winnen, en ook nog van de overige tegenstanders. Dan nog hebben we het helaas niet meer zelf in de hand aangezien we dan pas gelijk staan met Hoofddorp, en we waarschijnlijk een slippertje van hun kant nodig hebben om toch kampioen te kunnen worden. Maar goed, dat zien we dan wel, eerst maar gewoon van ze winnen. Vandaag in ieder geval weer prima gespeeld, dinsdag weer lekker trainen.

Rayonkampioenschappen verplaatst!

In de Rayoninfo staat vermeld dat de Rayonkampioenschappen verplaatst zijn naar maandag 12 en zondag 18 mei, gelukkig niet meer midden in de meivakantie. We weten nog niet of we ook op beide dagen in actie moeten komen, maar houd sowieso beide dagen vrij.
Uiteraard is het wel een beetje lullig voor diegenen die de vakantie helemaal aan de kampioenschappen hadden aangepast, maar dat is helaas niet anders. In ieder geval wel bedankt voor het vrijhouden. Kan iedereen Raoul laten weten of hij op de nieuwe data (12 en 18 mei) aanwezig kan zijn? Alvast bedankt! En ... we gaan ervoor!

Wedstrijdverslag Yellow Bike - MBCA U12-1 (door Gert van der Bijl)

Zaterdag 8 maart was het zo ver, we moesten naar Den Helder om de return tegen Yellow Bike te spelen. Wat kan/zal ik er van zeggen: Den Helder is een eind rijden! Die meiden speelden goed (kan niet anders zeggen) maar dat wisten we al. Wij speelden ook goed (en dat wisten we al langer). De scheidsrechters (daar zijn ze weer) waren ronduit slecht.

Yellow Bike heeft 3 fouten gemaakt, MBCA 12 fouten (volgens het sheet), Roel 0 fouten, Denise 1 fout, Sabas 0 fouten, Sjors 1 fout, Itai 4 fouten, Bas 1 fout, Mattijs 0 fouten, Rachid 4 fouten en Stan 1 fout. Wij lieten ons gek maken door de situatie, een op zich goed spelend team en slechte scheidsrechters. Al snel stonden we met 10 punten achter, werden er stompen uitgedeeld, werd er niet gefloten voor lopen (aan 2 kanten niet) maar dit alles kwam de sfeer niet ten goede!
Er werden overtredingen gemaakt, ruig gespeeld en dat zijn we niet gewend. Nadat we met 31-11 achter hebben gestaan zijn we toch goed terug gekomen. Veel kan ik er eigenlijk niet over zeggen, we hebben het laatste kwart gewonnen toen we press gingen spelen, daar hadden zij niet van terug. De eindstand was 47-34, wat een hele prestatie was.
Met de excuses van de coach van Yellow Bike en een nederlaag op zak gingen we naar MacDonalds net buiten Den Helder om daar de honger te stillen.

Wat ik wel even kwijt wil, is dat als we ooit nog zo iets tegenkomen, we niet moeten gaan schelden vanuit het team, ik vind dat echt niet kunnen! Het zou aan kunnen tonen dat we een slechte verliezer zouden zijn en dat zijn we niet. Laten we daar met zijn allen op letten voor de volgende keer!

Return tegen AMVJ voor de PlayIns

Helaas was AMVJ te laat aanwezig voor de tweede confrontatie voor de playins. Daardoor hadden we officieel met 20-0 gewonnen en moeten we in de kruiswedstrijd tegen de nummer 2 van de andere poule (Lely, Mosquitos, of Harlem Lakers). Net op het moment toen we partijtje tegen elkaar wilden gaan spelen kwamen ze toch binnendruppelen. De coach was zich ervan bewust dat ie te laat was en accepteerde het verlies. Uiteraard besloten we wel nog even lekker tegen elkaar te gaan spelen, konden wij meteen laten zien dat we geen onterechte winnaars waren. En dat hebben we ook gedaan. Zonder Sabas en Nick die op vakantie waren, maar met Liz die een tripje naar Groningen een paar uurtjes had uitgesteld hebben we weer lekker gespeeld, met af en toe weer prachtige acties en goed samenspel. Denise kon gelukkig ook weer gewoon meedoen. De enige gevaarlijke speler van AMVJ, Shaquile, werd weer prima verdedigd door Bas en in het laatste kwart ook door Mattijs. Verder vormde AMVJ geen gevaar en hebben we gewoon netjes de voorsprong uitgebouwd naar 10 punten, met als einduitslag 31-21, mede omdat zij op het eind nog even een press speelde. Jongens (en meisjes) prima gedaan en lekker gespeeld. Volgende week weer gewoon voor de competitie tegen Harlem Lakers om 14.30 uur (14.00 uur aanwezig) in de Callandhal.

Nog even een paar opmerkingen i.v.m. de Rayonkampioenschappen. We weten allemaal dat die onhandig gepland zijn midden in de meivakantie (weekend van 3 mei). Van de 12 spelers die in principe mee kunnen doen (de gewone 10 plus Liz Mooij en Yannick Franke) blijken nu minstens 4 spelers afwezig. Voor zover ik heb gehoord, is Yannick niet aanwezig, zit Liz in Zuid-Frankrijk (die had dit ook nog niet echt kunnen weten), is Mattijs op vakantie en vertrekt Sjors op 3 mei naar New York. Dat betekent dat als of Nick of Sabas (of allebei) ook niet aanwezig zijn, we straks geen 8 spelers hebben en we volgens mij dus ook niet aan de Rayonkampioenschappen mee kunnen doen. De kans dat de bond de kampioenschappen verplaatst lijkt klein (althans dat is mijn inschatting) dus het zou mooi zijn als Sabas en Nick er gewoon ook zijn (van Sabas staat mij vaag bij dat ie misschien ook op vakantie zou zijn, is dat zo?), want dan kunnen we in ieder geval gewoon aan de Rayonkampioenschappen meedoen (ik ga er tenminste vanuit dat we ons gewoon kwalificeren). Afijn, ik wil graag volgende week duidelijk krijgen met hoeveel spelers we zijn voor het Rayonkamioenschappen en of we dat nog kunnen aanvullen met ander spelers (als dat überhaupt nog kan) of dat we op een andere manier tot actie over moeten gaan.

Wedstrijdverslag Alkmaar Guardians J2-1 MBCA J2-1 (door Gert van der Bijl)

Zaterdag 16 februari was het zo ver: we gingen met z’n allen naar Alkmaar om daar de wedstrijd te spelen tegen de Alkmaar Guardians. Een team en vereniging waar we nog nooit tegen gespeeld hadden. We waren allemaal op tijd, de een wat vroeger dan de andere en sommigen erg vroeg. Alleen Sjors ontbrak.
Tijdens de warming up kwam de tegenstander over als een professioneel team met kleine en vooral 3 grote spelers! Ze kwamen imposant op mij over en ik vermoedde dat het een harde strijd zou gaan worden en dat we het erg moeilijk zouden krijgen.
Het eerste fluitsignaal klonk en na de eerste minuut stonden we met 0-6 voor, een goed en verrassend begin! Sterker nog: de tegenstander kwam er niet aan te pas, zodat na 10 minuten spelen was de stand 2-22 voor de MBCA.
Onze wals rolde door in het 2e kwart, echter de tegenstander bood weerstand en maakte zelfs een puntje meer, zodat dit kwart officieel verloren werd door ons, geen nood onze voorsprong was riant.
Het 3e kwart was voor ons met superacties, rondspelen, passes, steels en dribbels van Roel, die echter helaas niet tot een puntentelling kwamen. Dit kwart werd door ons ruimschoots gewonnen met 6-22.
In het 4e kwart raakten we de weg een beetje kwijt, het spel werd ruwer en de (ja, daar zijn ze weer) scheidsrechters steeds zuiniger op hun fluitje. Dit kwart won Alkmaar Guardians riant met 15-6. De scheidsrechters, we kunnen ze niet verwijten dat ze partijdig floten, want ze floten niet. Maar met het 4e kwart in gedachte is dit denk ik een tegenstander om voor op ons hoede te zijn als ze bij ons komen. Ook dan kunnen we winnen door ons eigen spelletje te spelen, klinkt dit bekend?
Dit 4e kwart bracht de eindstand op 32-58 voor MBCA en met de winst in de pocket en de zon in het gezicht reden we terug naar Amstelveen. Jullie hebben allemaal prima gespeeld, Raoul goed gecoacht, Bas veel gescoord, Stan goed bij de grote nr. 70 gebleven, hij kon erg weinig, Roel goed de bal gestealt, Denise goed de bal opgebracht, Matijs prima ge-rebount, Sabas de bal opgebracht, Itai spel verdeeld en gescoord, Rachid (onze Tank) stond duidelijk op zijn plaats, Nick goed verdedigd.
Ik vind het alleen jammer dat er dan toch iemand met tranen in de ogen het veld verlaat, zoals eerder gezegd “het is een spelletje”.

Komende zondag de return tegen AMVJ in de voorrondes naar de Play-inns toe, ik denk dat we die moeten kunnen winnen, dus vroeg naar bed zaterdag en om 10.30 uur in onze hal Westend!

Gert van der Bijl

Eerste stap richting Rayonkampioenschappen

20-45: Ja, ja, dat was echt de eindstand van de wedstrijd van

vandaag. Een ruime zege dus op AMVJ dat, toegegeven, wel met een uitgedund team speelde. Wij waren eigenlijk ook niet compleet met Denise aan de kant en Stan en Mattijs afwezig, maar we hadden prima versterking van Yannick Franke (U14 en U16) en Liz Mooij (U12-2). En we hebben gewoon heel goed gespeeld. Ik heb genoten en volgens mij alle MBCA-toeschouwers ook. Af en toe zaten er zeer mooie acties tussen, en, belangrijker nog, prachtig samenspel. Iedereen heeft hard gewerkt en z’n taken goed uitgevoerd. Liz is uitstekend ingevallen en heeft prima verdedigd. En Yannick had een paar fraaie punten en was verdedigend ook sterk tegen Shaquile (de beste speler van AMVJ), net als Bas trouwens.

Na de eerste periode stonden we 2-10 voor met maar liefst 6 punten van Itai. De tweede periode ging iets stroever, maar met twee prachtige lay-ups van Nick bleven we toch voor: 10-16. En ook Roel herpakte zich prima, na een uitbrander van de coach. Dat was even slikken, maar Roel heeft het daarna prima gedaan: Uitstekend Roel! In het derde kwart begon Nick weer met een fraaie lay-up. Daarna kreeg Sjors het op zijn heupen met maar liefst 5 scores. Hij kreeg daarbij ook steeds prima passes van Itai en Roel. Zeer goed samengespeeld. In het vierde kwart denderden we door met scores van bijna alle spelers, Rasheed, Bas, Roel, Itai en Yannick. Einstand dus: 20-45.

Over twee weken moeten we thuis weer tegen AMVJ, en de winnaar van de twee wedstrijden mag tegen de nummer twee van de andere playins: Mosquitos, Lely of Harlem Lakers. En als we dan winnen dan mogen we naar de Rayonkamioenschappen. Ondertussen moeten we volgende week gewoon weer voor de competitie spelen, uit in Alkmaar tegen Alkmaar Guardians, en dat is een pittige tegenstander.

(De foto's boven dit bericht zijn van Roel!)

Wedstrijdinfo!

De wedstrijd op zondag 10 februari gaat door en is om 12.00 uur in de Ookmeerhal (rond 11.30 aanwezig).

Het is maar een spelletje …

Dit kreeg ik al vrij vroeg in de wedstrijd tegen Hoofddorp naar mijn hoofd geslingerd, toen ik even wat riep naar een van mijn spelers. Afijn, voor degenen die erbij waren: we weten hoe het is afgelopen, we hebben gewonnen, en ouders en coaches van de tegenpartij gingen massaal over de rooie. Verliezen vinden mensen niet eenvoudig, en zeker volwassen ouders niet, waarvan je je kunt afvragen wat ze zelf in hun leven ooit gepresteerd hebben. Maar goed, er is een SIRE-spotje over en dat is zover als onze controle over de tegenstander, en zeker hun ouders gaat.


(Bekijk het spotje op http://nl.youtube.com/watch?v=GSoUCzNLRjs of ga naar http://www.sire.nl/.)




Ja, ik vind ook dat dit gedrag niet in de sporthal thuishoort, maar je doet er niets aan. Waar we wel controle over hebben, is hoe we ons zelf gedragen, welk gedrag we zelf laten zien, en welk gedrag we zelf tolereren van onze spelers, onze coach en natuurlijk ook onze ouders. Als ik onsportief gedrag zie of hoor van een van mijn spelers, bijvoorbeeld een body-check uit frustratie, ‘ boe’ roepen op het moment dat de tegenstander schiet, andere onsportieve fouten, of negatieve uitingen naar medespelers of tegenstanders, dan maak ik duidelijk dat wij dat niet doen in dit team. Als tegenstanders onsportief gedrag laten zien, prima, maar wij doen daar niet aan mee.

Maar goed, terug maar weer naar de wedstrijd. Denise is nog steeds geblesseerd, dus we stonden met 9 man aan de start. Wederom, het begint gewoonte te worden, een uiterst spannende wedstrijd. De tegenstander bleek toch wel wat beter dan verwacht en ze hadden af en toe zeer goede aanvallen en fast-breaks. Nadat we de verdediging wat hadden opgeschroefd, kregen we wat meer controle, met als resultaat 1 punt voorsprong met de rust (ik heb het sheet niet, dus weet de precieze stand niet meer, 23-22 of zoiets), mede dankzij een paar goeie scores van Roel (waarmee hij een paar keer balverlies daarvoor toch weer wat goed maakte). Tweede helft kwamen we toch weer achter en moesten we toch steeds een puntje of 4 of 5 inhalen. Uiteindelijk lukte dat en kwamen we gelijk. Met een vrije worp van Roel kwamen we vervolgens 1 punt voor. Met 1 punt kun je winnen, dus met nog ruim 2 minuten op de klok, nam ik een time-out. Ik legde uit dat we moesten rondpassen en alleen hoefden te schieten als we helemaal vrij zouden zijn. Afijn, na twee passes meteen een schot van Rasheed: Mis! Gelukkig had hij zelf de rebound, die hij er ook ingooide, pfoe, 3 puntjes voor. Maar jongens, als we voor staan met maar weinig punten en tijd: NIET ONNODIG SCHIETEN! Gewoon rondpassen en de tijd gebruiken. Daarna passten we wel goed rond en was het nog maar 10 seconden of zo. Rasheed dacht ‘m even nonchalant aan Itai te geven, maar de tegenstander is ook niet gek, en die pakte de bal makkelijk af. Vrije lay-up en nog maar 1 punt voor, maar ook maar 3 seconden te spelen. De tijd liep door (waarschijnlijk moet ie worden stop gezet na de score, in ieder geval in de laatste drie minuten, weet dit echter niet zeker) en de wedstrijd liep af: 43-42. De tegenstanders over de rooie en Jacqueline en Roland werden belaagd. Erg jammer. Het enige wat we achteraf hadden kunnen en misschien moeten doen, was 3 seconden op de klok zetten en die drie seconden uitspelen. Het lijkt me dat dat de stand niet had veranderd, maar je weet het maar nooit. We hadden hiermee wel de tegenstander kunnen overtuigen en de mond kunnen snoeren. Al met al, wat mij betreft een prima overwinning, ik hoop dat we er weer van leren en dat we een volgende keer nog meer rust bewaren. Voor Jacqueline en Roland: fantastisch gefloten, het was een hele lastige wedstrijd, prima gedaan, en laat je niet gek maken. En nogmaals, we hebben geen controle over al die andere mensen alleen over onszelf!

Volgende week, 10 februari, spelen we als het goed is de eerste kwalificatiewedstrijd voor de Rayon-kampioenschappen tegen AMVJ. Tijd is nog niet bekend.

De mening van ... Denise

Iedereen heeft goed gespeeld. Daar een compliment voor. Jammer genoeg kon ik zelf niet meedoen omdat ik nog steeds last van mijn linker knie heb. De tegenstander was erg goed maar ook erg onsportief. We stonden steeds gelijk of achter maar hebben daarna toch gewonnen!!!

Groetjes, Denise

Eerste verliespartij van dit seizoen

Vandaag was het dan zover. Na een, ja hoe zal ik het zeggen, interessante wedstrijd, hebben we met twee puntjes nipt van AMVJ verloren. Winst was leuker geweest, maar er waren nu zoveel factoren waarover we geen controle hadden (vooral natuurlijk de scheidsrechters), dat het nog meevalt dat het maar twee punten waren. Belangrijk in dit soort wedstrijden en situaties is dat je je bezighoudt met die dingen waar je wel controle over hebt, zoals het eigen spel, gecontroleerde aanvallen en een strakke verdediging. En als we verder willen komen, dan moeten we leren met dit soort situaties om te gaan, want geloof me, dit zullen we nog vaker tegenkomen. Het laatste wat we dan moeten doen, is ons gek laten maken. Als speler moet je je sowieso volledig met het spel bezighouden. Het is aan mij als coach om te kijken of ik op een of andere manier de scheidsrechter kan beïnvloeden, maar dat is mijn taak, en dan nog, heb ik ook als coach maar heel weinig invloed.

Afijn, tussen alle bedrijven door hebben we redelijk goed gespeeld en af en toe weer zeer leuke dingen laten zien. Via een 16-13 ruststand hebben we gewoon doorgevochten en kwamen we aan het begin van het vierde kwart nog even op gelijke hoogte. Helaas had de beste speler van AMVJ nog een goeie score, ondanks de fantastische verdediging van Bas (prima gedaan, Bas). De scheidsrechters gaven ons nog een keertje geen vrije worpen toen we daar wel recht op hadden, en ook op het eind namen ze in eerste instantie nog weer even een beslissing die op een basketbalveld echt niet thuishoort. Mede doordat de coach van AMVJ ons gelijk gaf, kregen zij twee punten niet. Daarna speelden zij het echter goed en slim uit en was de tijd voorbij, voordat we weer wat terug konden doen. Zoals gezegd, we hebben ons goed geweerd en het beste basketbal laten zien. En tot slot: we moeten nog twee keer tegen AMVJ voor de kwalificatie voor het Rayonkampioenschap. Dan moeten we er staan en als we leren van deze wedstrijd en blijven spelen zoals we spelen, dan weet ik zeker dat wij er met de winst vandoor gaan! Vooralsnog lijkt het erop dat we 10 februari weer tegen ze moeten spelen, dus zet deze datum alvast in je agenda.

Nipte winst tegen de meiden van Yellow Bike

Na een zinderende partij was de eindstand 36-34 voor MBCA. Dus net aan gewonnen, maar spannend was het wel. Ook voor de coach, zoals jullie hebben gemerkt, die net even iets te veel uit zijn bol ging deze wedstrijd. Excuses daarvoor, schreeuwen en roepen is 1 ding, uit je bol gaan weer iets anders. Vooral natuurlijk op het eind toen Roel nog even zelf ging dribbelen en schieten, terwijl we het net zo fantastisch aan het uitpassen waren. Beetje een domper op de feestvreugde als de coach dan zo uit z’n dak gaat. Ik ben me daarvan bewust. Ik ben af en toe gewoon iets te fanatiek, soms is dat goed, soms niet en pakt het verkeerd uit. Vaak heb ik wel het gevoel dat mijn geschreeuw nodig is om de spelers scherp te houden. Maar natuurlijk moet dat wel positief blijven. Voor mij is dat continu een aandachtspunt.

Afijn, even terug naar de wedstrijd. Het werd al snel duidelijk dat dit een pittige tegenstander was. Die meiden waren hartstikke goed, konden goed dribbelen en passen, en ze waren supersnel. Maar met een strakke verdediging en veel scores van Itay en Rashid hadden we een kleine voorsprong na het eerste kwart: 16-13. Het tweede kwart zette de andere vijf spelers een vergelijkbare prestatie neer, met een superstrakke verdediging, en dat was niet gemakkelijk tegen die snelle meiden. Maar we hielden stand en gingen met 22-20 de rust in. In het derde kwart ging het zeer gelijk op met 30-30 aan het eind op het scorebord. Dus 30 minuten gespeeld en eigenlijk gewoon weer 0-0. Het zou op de laatste 10 minuten aankomen. Sterker nog de laatste 2.30, want toen stond het nog steeds gelijk. Itay was er weer ingekomen voor Denise, want die had te veel last van haar knie. Roel schoot een mooi schot raak en Sjors maakte een zeer belangrijke score met iets wat tussen een schot en een lay-up in zat. Met een score van Itay werd het verschil 4 punten, kat in het bakkie. De langste meid van Yellow Bike kon nog 1 keer wat terugdoen met een score, dus nog maar twee punten verschil, maar we gebruikten de tijd goed en we hielden net genoeg over, twee punten dus: 36-34. Iedereen heeft keihard gewerkt en vooral door een zeer strakke verdediging hebben we deze winst er uit weten te slepen.
Op naar de volgende wedstrijd tegen AMVJ, zondag 27 januari om 11.30 uur in de Ookmeerhal.

Foto's van de huldiging

Kwalificatie voor Rayon-Kampioenschappen!

Zoals ik eerder al heb aangegeven worden midden in de meivakantie (weekend van 3 mei) de Rayon-Kampioenschappen gehouden. Wij moeten ons daar nog wel 'even' voor kwalificeren. Hiervoor moeten we nog een uit- en thuiswedstrijd tegen mijn eigen cluppie AMVJ spelen, en dan nog een kruiswedstrijd tegen nummer 1 of 2 van de andere poule. Die wedstrijden moet MBCA zelf in overleg met AMVJ en de tegenstander van de laatste wedstrijd inplannen (wat betreft de bond op doordeweekse dagen). De wedstrijden tegen AMVJ moeten voor half maart gespeeld zijn, en de kruiswedstrijd voor half april. Kortom, naast de competitie moeten we toch nog even flink aan de bak. Wordt vervolgd ...

Eerste wedstrijd 2008 gewonnen!

Zondagochtend 13 januari 2008 stonden we om 10.30 klaar voor de eerste test van het nieuwe jaar. We moesten tegen een oude bekende: Harlem Lakers 1 met coach Erik Kropf. Het eerste kwart werd echter meteen duidelijk: de ingezette lijn begint zijn vruchten af te werpen. Itai was als vanouds op dreef en het kwart werd met twee mooie vrije worpen van Mattijs afgesloten. Het tweede kwart kwam Harlem Lakers nog even terug omdat er even slap werd verdedigd. Na een time-out met de overbekende donder-speech van de coach ging het beter en scoorde Harlem Lakers nog maar 1 vrije worp, ruststand: 23-15. In de rust nog even wat verdedigende aanwijzingen van de coach omdat de center steeds vrij kwam. Dat werd goed opgepikt en Stan, die in het eerste kwart geblesseerd was geraakt maar gelukkig in het derde kwart weer kon spelen, pakt een paar keer mooi de bal af. Met de scores van Itai liepen we uit naar 33-18. In het vierde kwart kon de tegenstander alleen nog maar lijdzaam toekijken hoe de voorsprong werd uitgebouwd door slim en rustig rondspelen. Met twee fraaie driepunters van Roel (ook al staan ze zo niet op het sheet) werd de eindstand 42-23, dus bijna 20 punten verschil, en een zeer goed begin. Volgende week zondag tegen de meiden van Yellow Bike uit Den Helder. We spelen thuis om 12.00 uur.