Hoofddorp helaas een tikkie beter

Zaterdag 29 maart om 13.00 uur speelden we wat min of meer de beslissingwedstrijd was voor het kampioenschap van de competitie, tegen BV Hoofddorp in het Spectrum in Hoofddorp. We waren weer compleet en dus met 10 spelers. Maar het heeft niet mogen baten, want over de hele wedstrijd bezien was de tegenstander gewoon iets beter. In het eerste kwart zorgden we er met een goede verdediging voor dat de tegenstander bijna niet tot scoren kwam. Zelf misten we helaas ook wel wat kansen, waardoor het na 10 minuten maar 8-8 stond. In het tweede kwart hadden we het verdedigend wat moeilijker, waardoor Hoofddorp kon uitlopen naar 28-16. Halverwege het derde kwart kwamen we met hard werken en goed spel terug tot 28-26, mede dankzij een paar mooie scores van Bas, maar daarna hadden we niet meer genoeg kracht om door te zetten. Met een paar fraaie scores van hun kant liep Hoofddorp weer uit naar 38-28. In het vierde kwart hebben we keihard doorgewerkt, maar het lukte gewoon niet meer: eindstand 48-34, op zich helemaal geen gekke prestatie en met een beetje meer geluk hadden we misschien nog wel een kans gehad, maar nu zat het er gewoon niet in. Iedereen heeft zijn stinkende best gedaan en dat is het belangrijkste.

Met het oog op de Play-inns en mogelijk de Rayonkampioenschappen toch nog enkele (kritische) opmerkingen. Verdedigend vind ik nog steeds dat we heel sterk zijn (al kan het altijd beter, dus daar blijven we gewoon aan werken). Aanvallend blijf ik er op hameren dat we meer moeten passen en beter de posities moeten vullen. Er wordt nog veeeeel te veel gedribbeld! Daarnaast zwerven vooral de forwards en guards nog te veel rond, waardoor bv. ook de screens nog wel eens in het luchtledige eindigen. Om een goed screen te zetten, moet de forward op wie gescreend wordt natuurlijk wel op de juiste plek staan, en wachten op het screen, om er dan goed overheen te snijden. Dus screenen doe je samen! Net als passen! En daarvoor moeten jullie meer naar elkaar kijken (en op het juiste moment). Dat gaat niet zomaar, dat moet je leren, dus ook daar gaan we gewoon weer aan werken tijdens de trainingen.

Tweede winst op Alkmaar Guardians

Het was weer een spannende wedstrijd. Met 10 man (okee, 1 vrouw) waren we compleet en hadden we dus per kwart een steeds een vers team. Hoewel Itai, Denise, Rasheed, Nick en Stan eigenlijk heel sprankelend begonnen met mooie acties en snel spel bleef de stand in het eerste kwart steken op 6-4. Dus wel goed spel, maar helaas weinig scores. In het tweede kwart ging het lange tijd gelijk op met scores over en weer, totdat Roel en Bas het samen op hun heupen kregen en mede met een score van Sjors de ruststand naar 16-10 trokken. Vooral de fast break waarbij Roel naar Bas passte, Bas in de lucht naar Roel terugpasste zodat Roel kon scoren was van grote klasse. Prima gespeeld. Daarnaast blijft onze verdediging een van onze sterkste punten waar iedereen goed aan mee doet en waarin iedereen keihard werkt; de tegenstander heeft altijd moeite om te scoren.

Ook in de tweede helft gingen we gewoon door met goed verdedigen. Denise liep zich in de aanval verder het hele kwart het apezuur om vrij te komen van haar verdediger die als een soort maatpak aan haar vast kleefde. Een keer speelde we perfect de screen-away, wat maar weer eens liet zien dat we moeten blijven doorgaan met het goed spelen van onze aanvallen, zeker als de tegenstander zo strak verdedigt. Met belangrijke verdedigende rebounds van Stan, scores van Itai en Rasheed en een rake vrije worp van Nick hielden we uiteindelijk een voorsprong van 25-18. In het vierde kwart bleef het spannend, maar we wisten op de juiste momenten de rust goed te bewaren. Vooral Sabas bleef uitermate cool en liet zich niet gek maken. Toen er niemand vrij liep en er drie man op ‘m afkwamen, dribbelde hij er rustig langs om vervolgens naar Sjors te passen waardoor de aanval gewoon door kon gaan. Prima gedaan! Mattijs had nog een prachtige rebound met een mooie en belangrijke score. Eindstand: 35-28, een mooie prestatie.

We zijn nog steeds in de running voor het kampioenschap van de competitie maar dan moeten we over twee weken sowieso wel van Hoofddorp (uit) winnen, en ook nog van de overige tegenstanders. Dan nog hebben we het helaas niet meer zelf in de hand aangezien we dan pas gelijk staan met Hoofddorp, en we waarschijnlijk een slippertje van hun kant nodig hebben om toch kampioen te kunnen worden. Maar goed, dat zien we dan wel, eerst maar gewoon van ze winnen. Vandaag in ieder geval weer prima gespeeld, dinsdag weer lekker trainen.

Rayonkampioenschappen verplaatst!

In de Rayoninfo staat vermeld dat de Rayonkampioenschappen verplaatst zijn naar maandag 12 en zondag 18 mei, gelukkig niet meer midden in de meivakantie. We weten nog niet of we ook op beide dagen in actie moeten komen, maar houd sowieso beide dagen vrij.
Uiteraard is het wel een beetje lullig voor diegenen die de vakantie helemaal aan de kampioenschappen hadden aangepast, maar dat is helaas niet anders. In ieder geval wel bedankt voor het vrijhouden. Kan iedereen Raoul laten weten of hij op de nieuwe data (12 en 18 mei) aanwezig kan zijn? Alvast bedankt! En ... we gaan ervoor!

Wedstrijdverslag Yellow Bike - MBCA U12-1 (door Gert van der Bijl)

Zaterdag 8 maart was het zo ver, we moesten naar Den Helder om de return tegen Yellow Bike te spelen. Wat kan/zal ik er van zeggen: Den Helder is een eind rijden! Die meiden speelden goed (kan niet anders zeggen) maar dat wisten we al. Wij speelden ook goed (en dat wisten we al langer). De scheidsrechters (daar zijn ze weer) waren ronduit slecht.

Yellow Bike heeft 3 fouten gemaakt, MBCA 12 fouten (volgens het sheet), Roel 0 fouten, Denise 1 fout, Sabas 0 fouten, Sjors 1 fout, Itai 4 fouten, Bas 1 fout, Mattijs 0 fouten, Rachid 4 fouten en Stan 1 fout. Wij lieten ons gek maken door de situatie, een op zich goed spelend team en slechte scheidsrechters. Al snel stonden we met 10 punten achter, werden er stompen uitgedeeld, werd er niet gefloten voor lopen (aan 2 kanten niet) maar dit alles kwam de sfeer niet ten goede!
Er werden overtredingen gemaakt, ruig gespeeld en dat zijn we niet gewend. Nadat we met 31-11 achter hebben gestaan zijn we toch goed terug gekomen. Veel kan ik er eigenlijk niet over zeggen, we hebben het laatste kwart gewonnen toen we press gingen spelen, daar hadden zij niet van terug. De eindstand was 47-34, wat een hele prestatie was.
Met de excuses van de coach van Yellow Bike en een nederlaag op zak gingen we naar MacDonalds net buiten Den Helder om daar de honger te stillen.

Wat ik wel even kwijt wil, is dat als we ooit nog zo iets tegenkomen, we niet moeten gaan schelden vanuit het team, ik vind dat echt niet kunnen! Het zou aan kunnen tonen dat we een slechte verliezer zouden zijn en dat zijn we niet. Laten we daar met zijn allen op letten voor de volgende keer!