Zaterdag 8 maart was het zo ver, we moesten naar Den Helder om de return tegen Yellow Bike te spelen. Wat kan/zal ik er van zeggen: Den Helder is een eind rijden! Die meiden speelden goed (kan niet anders zeggen) maar dat wisten we al. Wij speelden ook goed (en dat wisten we al langer). De scheidsrechters (daar zijn ze weer) waren ronduit slecht.
Yellow Bike heeft 3 fouten gemaakt, MBCA 12 fouten (volgens het sheet), Roel 0 fouten, Denise 1 fout, Sabas 0 fouten, Sjors 1 fout, Itai 4 fouten, Bas 1 fout, Mattijs 0 fouten, Rachid 4 fouten en Stan 1 fout. Wij lieten ons gek maken door de situatie, een op zich goed spelend team en slechte scheidsrechters. Al snel stonden we met 10 punten achter, werden er stompen uitgedeeld, werd er niet gefloten voor lopen (aan 2 kanten niet) maar dit alles kwam de sfeer niet ten goede!
Er werden overtredingen gemaakt, ruig gespeeld en dat zijn we niet gewend. Nadat we met 31-11 achter hebben gestaan zijn we toch goed terug gekomen. Veel kan ik er eigenlijk niet over zeggen, we hebben het laatste kwart gewonnen toen we press gingen spelen, daar hadden zij niet van terug. De eindstand was 47-34, wat een hele prestatie was.
Met de excuses van de coach van Yellow Bike en een nederlaag op zak gingen we naar MacDonalds net buiten Den Helder om daar de honger te stillen.
Wat ik wel even kwijt wil, is dat als we ooit nog zo iets tegenkomen, we niet moeten gaan schelden vanuit het team, ik vind dat echt niet kunnen! Het zou aan kunnen tonen dat we een slechte verliezer zouden zijn en dat zijn we niet. Laten we daar met zijn allen op letten voor de volgende keer!
woensdag 12 maart 2008
zondag 24 februari 2008
Return tegen AMVJ voor de PlayIns
Helaas was AMVJ te laat aanwezig voor de tweede confrontatie voor de playins. Daardoor hadden we officieel met 20-0 gewonnen en moeten we in de kruiswedstrijd tegen de nummer 2 van de andere poule (Lely, Mosquitos, of Harlem Lakers). Net op het moment toen we partijtje tegen elkaar wilden gaan spelen kwamen ze toch binnendruppelen. De coach was zich ervan bewust dat ie te laat was en accepteerde het verlies. Uiteraard besloten we wel nog even lekker tegen elkaar te gaan spelen, konden wij meteen laten zien dat we geen onterechte winnaars waren. En dat hebben we ook gedaan. Zonder Sabas en Nick die op vakantie waren, maar met Liz die een tripje naar Groningen een paar uurtjes had uitgesteld hebben we weer lekker gespeeld, met af en toe weer prachtige acties en goed samenspel. Denise kon gelukkig ook weer gewoon meedoen. De enige gevaarlijke speler van AMVJ, Shaquile, werd weer prima verdedigd door Bas en in het laatste kwart ook door Mattijs. Verder vormde AMVJ geen gevaar en hebben we gewoon netjes de voorsprong uitgebouwd naar 10 punten, met als einduitslag 31-21, mede omdat zij op het eind nog even een press speelde. Jongens (en meisjes) prima gedaan en lekker gespeeld. Volgende week weer gewoon voor de competitie tegen Harlem Lakers om 14.30 uur (14.00 uur aanwezig) in de Callandhal.
Nog even een paar opmerkingen i.v.m. de Rayonkampioenschappen. We weten allemaal dat die onhandig gepland zijn midden in de meivakantie (weekend van 3 mei). Van de 12 spelers die in principe mee kunnen doen (de gewone 10 plus Liz Mooij en Yannick Franke) blijken nu minstens 4 spelers afwezig. Voor zover ik heb gehoord, is Yannick niet aanwezig, zit Liz in Zuid-Frankrijk (die had dit ook nog niet echt kunnen weten), is Mattijs op vakantie en vertrekt Sjors op 3 mei naar New York. Dat betekent dat als of Nick of Sabas (of allebei) ook niet aanwezig zijn, we straks geen 8 spelers hebben en we volgens mij dus ook niet aan de Rayonkampioenschappen mee kunnen doen. De kans dat de bond de kampioenschappen verplaatst lijkt klein (althans dat is mijn inschatting) dus het zou mooi zijn als Sabas en Nick er gewoon ook zijn (van Sabas staat mij vaag bij dat ie misschien ook op vakantie zou zijn, is dat zo?), want dan kunnen we in ieder geval gewoon aan de Rayonkampioenschappen meedoen (ik ga er tenminste vanuit dat we ons gewoon kwalificeren). Afijn, ik wil graag volgende week duidelijk krijgen met hoeveel spelers we zijn voor het Rayonkamioenschappen en of we dat nog kunnen aanvullen met ander spelers (als dat überhaupt nog kan) of dat we op een andere manier tot actie over moeten gaan.
Nog even een paar opmerkingen i.v.m. de Rayonkampioenschappen. We weten allemaal dat die onhandig gepland zijn midden in de meivakantie (weekend van 3 mei). Van de 12 spelers die in principe mee kunnen doen (de gewone 10 plus Liz Mooij en Yannick Franke) blijken nu minstens 4 spelers afwezig. Voor zover ik heb gehoord, is Yannick niet aanwezig, zit Liz in Zuid-Frankrijk (die had dit ook nog niet echt kunnen weten), is Mattijs op vakantie en vertrekt Sjors op 3 mei naar New York. Dat betekent dat als of Nick of Sabas (of allebei) ook niet aanwezig zijn, we straks geen 8 spelers hebben en we volgens mij dus ook niet aan de Rayonkampioenschappen mee kunnen doen. De kans dat de bond de kampioenschappen verplaatst lijkt klein (althans dat is mijn inschatting) dus het zou mooi zijn als Sabas en Nick er gewoon ook zijn (van Sabas staat mij vaag bij dat ie misschien ook op vakantie zou zijn, is dat zo?), want dan kunnen we in ieder geval gewoon aan de Rayonkampioenschappen meedoen (ik ga er tenminste vanuit dat we ons gewoon kwalificeren). Afijn, ik wil graag volgende week duidelijk krijgen met hoeveel spelers we zijn voor het Rayonkamioenschappen en of we dat nog kunnen aanvullen met ander spelers (als dat überhaupt nog kan) of dat we op een andere manier tot actie over moeten gaan.
maandag 18 februari 2008
Wedstrijdverslag Alkmaar Guardians J2-1 MBCA J2-1 (door Gert van der Bijl)
Zaterdag 16 februari was het zo ver: we gingen met z’n allen naar Alkmaar om daar de wedstrijd te spelen tegen de Alkmaar Guardians. Een team en vereniging waar we nog nooit tegen gespeeld hadden. We waren allemaal op tijd, de een wat vroeger dan de andere en sommigen erg vroeg. Alleen Sjors ontbrak.
Tijdens de warming up kwam de tegenstander over als een professioneel team met kleine en vooral 3 grote spelers! Ze kwamen imposant op mij over en ik vermoedde dat het een harde strijd zou gaan worden en dat we het erg moeilijk zouden krijgen.
Het eerste fluitsignaal klonk en na de eerste minuut stonden we met 0-6 voor, een goed en verrassend begin! Sterker nog: de tegenstander kwam er niet aan te pas, zodat na 10 minuten spelen was de stand 2-22 voor de MBCA.
Onze wals rolde door in het 2e kwart, echter de tegenstander bood weerstand en maakte zelfs een puntje meer, zodat dit kwart officieel verloren werd door ons, geen nood onze voorsprong was riant.
Het 3e kwart was voor ons met superacties, rondspelen, passes, steels en dribbels van Roel, die echter helaas niet tot een puntentelling kwamen. Dit kwart werd door ons ruimschoots gewonnen met 6-22.
In het 4e kwart raakten we de weg een beetje kwijt, het spel werd ruwer en de (ja, daar zijn ze weer) scheidsrechters steeds zuiniger op hun fluitje. Dit kwart won Alkmaar Guardians riant met 15-6. De scheidsrechters, we kunnen ze niet verwijten dat ze partijdig floten, want ze floten niet. Maar met het 4e kwart in gedachte is dit denk ik een tegenstander om voor op ons hoede te zijn als ze bij ons komen. Ook dan kunnen we winnen door ons eigen spelletje te spelen, klinkt dit bekend?
Dit 4e kwart bracht de eindstand op 32-58 voor MBCA en met de winst in de pocket en de zon in het gezicht reden we terug naar Amstelveen. Jullie hebben allemaal prima gespeeld, Raoul goed gecoacht, Bas veel gescoord, Stan goed bij de grote nr. 70 gebleven, hij kon erg weinig, Roel goed de bal gestealt, Denise goed de bal opgebracht, Matijs prima ge-rebount, Sabas de bal opgebracht, Itai spel verdeeld en gescoord, Rachid (onze Tank) stond duidelijk op zijn plaats, Nick goed verdedigd.
Ik vind het alleen jammer dat er dan toch iemand met tranen in de ogen het veld verlaat, zoals eerder gezegd “het is een spelletje”.
Komende zondag de return tegen AMVJ in de voorrondes naar de Play-inns toe, ik denk dat we die moeten kunnen winnen, dus vroeg naar bed zaterdag en om 10.30 uur in onze hal Westend!
Gert van der Bijl
Tijdens de warming up kwam de tegenstander over als een professioneel team met kleine en vooral 3 grote spelers! Ze kwamen imposant op mij over en ik vermoedde dat het een harde strijd zou gaan worden en dat we het erg moeilijk zouden krijgen.
Het eerste fluitsignaal klonk en na de eerste minuut stonden we met 0-6 voor, een goed en verrassend begin! Sterker nog: de tegenstander kwam er niet aan te pas, zodat na 10 minuten spelen was de stand 2-22 voor de MBCA.
Onze wals rolde door in het 2e kwart, echter de tegenstander bood weerstand en maakte zelfs een puntje meer, zodat dit kwart officieel verloren werd door ons, geen nood onze voorsprong was riant.
Het 3e kwart was voor ons met superacties, rondspelen, passes, steels en dribbels van Roel, die echter helaas niet tot een puntentelling kwamen. Dit kwart werd door ons ruimschoots gewonnen met 6-22.
In het 4e kwart raakten we de weg een beetje kwijt, het spel werd ruwer en de (ja, daar zijn ze weer) scheidsrechters steeds zuiniger op hun fluitje. Dit kwart won Alkmaar Guardians riant met 15-6. De scheidsrechters, we kunnen ze niet verwijten dat ze partijdig floten, want ze floten niet. Maar met het 4e kwart in gedachte is dit denk ik een tegenstander om voor op ons hoede te zijn als ze bij ons komen. Ook dan kunnen we winnen door ons eigen spelletje te spelen, klinkt dit bekend?
Dit 4e kwart bracht de eindstand op 32-58 voor MBCA en met de winst in de pocket en de zon in het gezicht reden we terug naar Amstelveen. Jullie hebben allemaal prima gespeeld, Raoul goed gecoacht, Bas veel gescoord, Stan goed bij de grote nr. 70 gebleven, hij kon erg weinig, Roel goed de bal gestealt, Denise goed de bal opgebracht, Matijs prima ge-rebount, Sabas de bal opgebracht, Itai spel verdeeld en gescoord, Rachid (onze Tank) stond duidelijk op zijn plaats, Nick goed verdedigd.
Ik vind het alleen jammer dat er dan toch iemand met tranen in de ogen het veld verlaat, zoals eerder gezegd “het is een spelletje”.
Komende zondag de return tegen AMVJ in de voorrondes naar de Play-inns toe, ik denk dat we die moeten kunnen winnen, dus vroeg naar bed zaterdag en om 10.30 uur in onze hal Westend!
Gert van der Bijl
zondag 10 februari 2008
Eerste stap richting Rayonkampioenschappen
20-45: Ja, ja, dat was echt de eindstand van de wedstrijd vanvandaag. Een ruime zege dus op AMVJ dat, toegegeven, wel met een uitgedund team speelde. Wij waren eigenlijk ook niet compleet met Denise aan de kant en Stan en Mattijs afwezig, maar we hadden prima versterking van Yannick Franke (U14 en U16) en Liz Mooij (U12-2). En we hebben gewoon heel goed gespeeld. Ik heb genoten en volgens mij alle MBCA-toeschouwers ook. Af en toe zaten er zeer mooie acties tussen, en, belangrijker nog, prachtig samenspel. Iedereen heeft hard gewerkt en z’n taken goed uitgevoerd. Liz is uitstekend ingevallen en heeft prima verdedigd. En Yannick had een paar fraaie punten en was verdedigend ook sterk tegen Shaquile (de beste speler van AMVJ), net als Bas trouwens.
Na de eerste periode stonden we 2-10 voor met maar liefst 6 punten van Itai. De tweede periode ging iets stroever, maar met twee prachtige lay-ups van Nick bleven we toch voor: 10-16. En ook Roel herpakte zich prima, na een uitbrander van de coach. Dat was even slikken, maar Roel heeft het daarna prima gedaan: Uitstekend Roel! In het derde kwart begon Nick weer met een fraaie lay-up. Daarna kreeg Sjors het op zijn heupen met maar liefst 5 scores. Hij kreeg daarbij ook steeds prima passes van Itai en Roel. Zeer goed samengespeeld. In het vierde kwart denderden we door met scores van bijna alle spelers, Rasheed, Bas, Roel, Itai en Yannick. Einstand dus: 20-45.
Over twee weken moeten we thuis weer tegen AMVJ, en de winnaar van de twee wedstrijden mag tegen de nummer twee van de andere playins: Mosquitos, Lely of Harlem Lakers. En als we dan winnen dan mogen we naar de Rayonkamioenschappen. Ondertussen moeten we volgende week gewoon weer voor de competitie spelen, uit in Alkmaar tegen Alkmaar Guardians, en dat is een pittige tegenstander.
Na de eerste periode stonden we 2-10 voor met maar liefst 6 punten van Itai. De tweede periode ging iets stroever, maar met twee prachtige lay-ups van Nick bleven we toch voor: 10-16. En ook Roel herpakte zich prima, na een uitbrander van de coach. Dat was even slikken, maar Roel heeft het daarna prima gedaan: Uitstekend Roel! In het derde kwart begon Nick weer met een fraaie lay-up. Daarna kreeg Sjors het op zijn heupen met maar liefst 5 scores. Hij kreeg daarbij ook steeds prima passes van Itai en Roel. Zeer goed samengespeeld. In het vierde kwart denderden we door met scores van bijna alle spelers, Rasheed, Bas, Roel, Itai en Yannick. Einstand dus: 20-45.
Over twee weken moeten we thuis weer tegen AMVJ, en de winnaar van de twee wedstrijden mag tegen de nummer twee van de andere playins: Mosquitos, Lely of Harlem Lakers. En als we dan winnen dan mogen we naar de Rayonkamioenschappen. Ondertussen moeten we volgende week gewoon weer voor de competitie spelen, uit in Alkmaar tegen Alkmaar Guardians, en dat is een pittige tegenstander.
(De foto's boven dit bericht zijn van Roel!)
woensdag 6 februari 2008
Wedstrijdinfo!
De wedstrijd op zondag 10 februari gaat door en is om 12.00 uur in de Ookmeerhal (rond 11.30 aanwezig).
zondag 3 februari 2008
Het is maar een spelletje …
Dit kreeg ik al vrij vroeg in de wedstrijd tegen Hoofddorp naar mijn hoofd geslingerd, toen ik even wat riep naar een van mijn spelers. Afijn, voor degenen die erbij waren: we weten hoe het is afgelopen, we hebben gewonnen, en ouders en coaches van de tegenpartij gingen massaal over de rooie. Verliezen vinden mensen niet eenvoudig, en zeker volwassen ouders niet, waarvan je je kunt afvragen wat ze zelf in hun leven ooit gepresteerd hebben. Maar goed, er is een SIRE-spotje over en dat is zover als onze controle over de tegenstander, en zeker hun ouders gaat.
(Bekijk het spotje op http://nl.youtube.com/watch?v=GSoUCzNLRjs of ga naar http://www.sire.nl/.)
Ja, ik vind ook dat dit gedrag niet in de sporthal thuishoort, maar je doet er niets aan. Waar we wel controle over hebben, is hoe we ons zelf gedragen, welk gedrag we zelf laten zien, en welk gedrag we zelf tolereren van onze spelers, onze coach en natuurlijk ook onze ouders. Als ik onsportief gedrag zie of hoor van een van mijn spelers, bijvoorbeeld een body-check uit frustratie, ‘ boe’ roepen op het moment dat de tegenstander schiet, andere onsportieve fouten, of negatieve uitingen naar medespelers of tegenstanders, dan maak ik duidelijk dat wij dat niet doen in dit team. Als tegenstanders onsportief gedrag laten zien, prima, maar wij doen daar niet aan mee.
Maar goed, terug maar weer naar de wedstrijd. Denise is nog steeds geblesseerd, dus we stonden met 9 man aan de start. Wederom, het begint gewoonte te worden, een uiterst spannende wedstrijd. De tegenstander bleek toch wel wat beter dan verwacht en ze hadden af en toe zeer goede aanvallen en fast-breaks. Nadat we de verdediging wat hadden opgeschroefd, kregen we wat meer controle, met als resultaat 1 punt voorsprong met de rust (ik heb het sheet niet, dus weet de precieze stand niet meer, 23-22 of zoiets), mede dankzij een paar goeie scores van Roel (waarmee hij een paar keer balverlies daarvoor toch weer wat goed maakte). Tweede helft kwamen we toch weer achter en moesten we toch steeds een puntje of 4 of 5 inhalen. Uiteindelijk lukte dat en kwamen we gelijk. Met een vrije worp van Roel kwamen we vervolgens 1 punt voor. Met 1 punt kun je winnen, dus met nog ruim 2 minuten op de klok, nam ik een time-out. Ik legde uit dat we moesten rondpassen en alleen hoefden te schieten als we helemaal vrij zouden zijn. Afijn, na twee passes meteen een schot van Rasheed: Mis! Gelukkig had hij zelf de rebound, die hij er ook ingooide, pfoe, 3 puntjes voor. Maar jongens, als we voor staan met maar weinig punten en tijd: NIET ONNODIG SCHIETEN! Gewoon rondpassen en de tijd gebruiken. Daarna passten we wel goed rond en was het nog maar 10 seconden of zo. Rasheed dacht ‘m even nonchalant aan Itai te geven, maar de tegenstander is ook niet gek, en die pakte de bal makkelijk af. Vrije lay-up en nog maar 1 punt voor, maar ook maar 3 seconden te spelen. De tijd liep door (waarschijnlijk moet ie worden stop gezet na de score, in ieder geval in de laatste drie minuten, weet dit echter niet zeker) en de wedstrijd liep af: 43-42. De tegenstanders over de rooie en Jacqueline en Roland werden belaagd. Erg jammer. Het enige wat we achteraf hadden kunnen en misschien moeten doen, was 3 seconden op de klok zetten en die drie seconden uitspelen. Het lijkt me dat dat de stand niet had veranderd, maar je weet het maar nooit. We hadden hiermee wel de tegenstander kunnen overtuigen en de mond kunnen snoeren. Al met al, wat mij betreft een prima overwinning, ik hoop dat we er weer van leren en dat we een volgende keer nog meer rust bewaren. Voor Jacqueline en Roland: fantastisch gefloten, het was een hele lastige wedstrijd, prima gedaan, en laat je niet gek maken. En nogmaals, we hebben geen controle over al die andere mensen alleen over onszelf!
Volgende week, 10 februari, spelen we als het goed is de eerste kwalificatiewedstrijd voor de Rayon-kampioenschappen tegen AMVJ. Tijd is nog niet bekend.
(Bekijk het spotje op http://nl.youtube.com/watch?v=GSoUCzNLRjs of ga naar http://www.sire.nl/.)
Ja, ik vind ook dat dit gedrag niet in de sporthal thuishoort, maar je doet er niets aan. Waar we wel controle over hebben, is hoe we ons zelf gedragen, welk gedrag we zelf laten zien, en welk gedrag we zelf tolereren van onze spelers, onze coach en natuurlijk ook onze ouders. Als ik onsportief gedrag zie of hoor van een van mijn spelers, bijvoorbeeld een body-check uit frustratie, ‘ boe’ roepen op het moment dat de tegenstander schiet, andere onsportieve fouten, of negatieve uitingen naar medespelers of tegenstanders, dan maak ik duidelijk dat wij dat niet doen in dit team. Als tegenstanders onsportief gedrag laten zien, prima, maar wij doen daar niet aan mee.
Maar goed, terug maar weer naar de wedstrijd. Denise is nog steeds geblesseerd, dus we stonden met 9 man aan de start. Wederom, het begint gewoonte te worden, een uiterst spannende wedstrijd. De tegenstander bleek toch wel wat beter dan verwacht en ze hadden af en toe zeer goede aanvallen en fast-breaks. Nadat we de verdediging wat hadden opgeschroefd, kregen we wat meer controle, met als resultaat 1 punt voorsprong met de rust (ik heb het sheet niet, dus weet de precieze stand niet meer, 23-22 of zoiets), mede dankzij een paar goeie scores van Roel (waarmee hij een paar keer balverlies daarvoor toch weer wat goed maakte). Tweede helft kwamen we toch weer achter en moesten we toch steeds een puntje of 4 of 5 inhalen. Uiteindelijk lukte dat en kwamen we gelijk. Met een vrije worp van Roel kwamen we vervolgens 1 punt voor. Met 1 punt kun je winnen, dus met nog ruim 2 minuten op de klok, nam ik een time-out. Ik legde uit dat we moesten rondpassen en alleen hoefden te schieten als we helemaal vrij zouden zijn. Afijn, na twee passes meteen een schot van Rasheed: Mis! Gelukkig had hij zelf de rebound, die hij er ook ingooide, pfoe, 3 puntjes voor. Maar jongens, als we voor staan met maar weinig punten en tijd: NIET ONNODIG SCHIETEN! Gewoon rondpassen en de tijd gebruiken. Daarna passten we wel goed rond en was het nog maar 10 seconden of zo. Rasheed dacht ‘m even nonchalant aan Itai te geven, maar de tegenstander is ook niet gek, en die pakte de bal makkelijk af. Vrije lay-up en nog maar 1 punt voor, maar ook maar 3 seconden te spelen. De tijd liep door (waarschijnlijk moet ie worden stop gezet na de score, in ieder geval in de laatste drie minuten, weet dit echter niet zeker) en de wedstrijd liep af: 43-42. De tegenstanders over de rooie en Jacqueline en Roland werden belaagd. Erg jammer. Het enige wat we achteraf hadden kunnen en misschien moeten doen, was 3 seconden op de klok zetten en die drie seconden uitspelen. Het lijkt me dat dat de stand niet had veranderd, maar je weet het maar nooit. We hadden hiermee wel de tegenstander kunnen overtuigen en de mond kunnen snoeren. Al met al, wat mij betreft een prima overwinning, ik hoop dat we er weer van leren en dat we een volgende keer nog meer rust bewaren. Voor Jacqueline en Roland: fantastisch gefloten, het was een hele lastige wedstrijd, prima gedaan, en laat je niet gek maken. En nogmaals, we hebben geen controle over al die andere mensen alleen over onszelf!
Volgende week, 10 februari, spelen we als het goed is de eerste kwalificatiewedstrijd voor de Rayon-kampioenschappen tegen AMVJ. Tijd is nog niet bekend.
De mening van ... Denise
Iedereen heeft goed gespeeld. Daar een compliment voor. Jammer genoeg kon ik zelf niet meedoen omdat ik nog steeds last van mijn linker knie heb. De tegenstander was erg goed maar ook erg onsportief. We stonden steeds gelijk of achter maar hebben daarna toch gewonnen!!!
Groetjes, Denise
Groetjes, Denise
Abonneren op:
Posts (Atom)
