MBCA-DWV, 30 november 2008: MBCA klopt koploper!

Zondag 30 november stond de wedstrijd tegen DWV op het programma. Hoewel Derba helemaal bovenaan de lijst staat, dingen ze niet mee om het kampioenschap omdat ze met U14 spelers spelen. Feitelijk is DWV dus de koploper met MBCA, met 4 punten minder, daarachter. Voor een eventueel kampioenschap, voor zover daar voor de Kerst überhaupt nog sprake van zal zijn, was dit dus een belangrijke wedstrijd, aangezien winst tot een achterstand van slechts 2 punten zou leiden. Omdat DWV ook nog tegen Derba moet, en misschien (waarschijnlijk) wel van Derba zal verliezen, zou dit betekenen dat we nog op gelijke hoogte kunnen komen, en dus nog kampioen kunnen worden. Maar goed, ik had de spelers van dit alles op de hoogte gebracht en aangegeven dat we om 10 uur in de hal aanwezig moesten zijn, zoals altijd. Dat dat in de praktijk 5 over 10 wordt en uiteindelijk in tenue dus pas 10 over 10, dat snap ik ook, en is ook geen probleem. Maar dat om kwart over 10 nog vier van de tien spelers binnen kwamen vond ik wel erg teleurstellend. We spreken namelijk niet voor niets 10 uur af. Een kwartiertje om om te kleden en goed warm te worden is niet genoeg. Een goede warming-up duurt minstens 20 minuten want anders is het lijf er nog niet klaar voor om zich heel hard in te spannen, zeker zo ’s ochtends vroeg niet.
Zo bleek ook duidelijk bij de start van de wedstrijd, want de eerste helft waren we nog niet helemaal wakker, met weliswaar een voorsprong van 26-16, maar ook nu weer met 18 punten van Bas. Gezien de krachtsverhoudingen hadden we minstens 10 punten meer moeten voorstaan. Belangrijker, we hadden gewoon meer inzet moeten tonen. Aan basketballen kwamen we in die eerste helft helaas nog niet echt toe. Na de rust hebben we gelukkig alles goed gemaakt. Er werd keihard gewerkt en vooral verdedigend deden we een stapje extra, waardoor we ook vaak de bal konden af pakken. Met een score van Barry, die ook goed verdedigde, en met drie scores van Denise, waarvan 1 hele verre 10 sec voor het eind van het kwart terwijl de coach (dat is dus d’r vader, duh!) RUST, RUST, RUST, RUST riep, werd het 34-22. (Doorgaans is RUST, RUST, RUST, RUST het signaal voor spelers (die luisteren) om vooral niet geforceerd te schieten. Gelukkig had Denise daar geen last van, en het was dan ook een prachtig schot.) In het vierde kwart zetten we het goeie spel voort en wisten we de voorsprong uit te bouwen waardoor Floris en Navarro toch ook nog 5 minuten extra konden spelen. 4 mooie scores van Liz en een paar van Bas, in een aantal gevallen na een paar prachtige combinaties en passes, zorgden voor de eindstand van 51-31. Conclusie, eerste helft snel vergeten, tweede helft helemaal goed, daar heb ik zeer van genoten. En al met al zijn we dus nog in de running voor een eventueel kampioenschap. Moeten we natuurlijk de rest ook nog winnen, maar goed, dat zien we dan wel weer …

BV Amsterdam - makkie voor MBCA

In de Hogendorphal waren we dit keer te gast. Een makkelijke tegenstander die niet veel kon bieden. MBCA was er in volle bezetting. Maar liefst 11 spelers. We begonnen de eerste kwart traag, maar kwamen vervolgens in de tweede kwart op een ruime voorsprong. Het was toen eigenlijk al gedaan. Het niveauverschil was direct goed zichtbaar.
Er werd in z'n algemeenheid goed gespeeld. Een paar mooie combinaties lieten zien dat het team steeds beter op elkaar ingespeeld raakt. Daarentegen viel het mij op dat er toch nog veel kansen onbenut bleven. Rebound, Rebound en nogmaals Rebound. That's the magic word! Bas zorgde weer voor de meeste punten. Maar Denise en Liz beginnen ook lekker in te komen. Dit kun je goed zien in de scoregrafiek hieronder.



Conclusie: goeie oefenwedstrijd, geen serieuze tegenstander EN we hebben weer een punt erbij :-)

Guy (vader van Noah)

Denise heeft haar eigen weblog!

Allemaal even kijken, dus! Je vindt de link naar haar weblog onder onze favoriete links.

Derba-MBCA, 15 november 2008

Na een aantal makkelijke tegenstanders, eindelijk weer een tegenstander van formaat, met ook nog eens enkele spelers die eigenlijk al 12 waren (dispensatiespelers waardoor Derba dus ook niet voor het kampioenschap kan meedoen). Dus dat zou best eens lastig kunnen worden. Met afmeldingen van Floris en Barry, moesten we het met 9 spelers doen. Helaas, was Mark naar de verkeerde hal gegaan (in Amsterdam) waardoor we 5 minuten voor de start met nog maar 8 over waren. Even ter informatie: met minder dan 8 spelers mogen we niet spelen en hebben we automatisch de wedstrijd verloren, dus dat was al kantje boord. Daarnaast zijn er hele strikte regels voor het wisselen in de U12 klasse, dus dat betekent dat ik niet zomaar iedereen kan laten spelen wanneer ik wil. Dat betekent dus ook dat als ik opeens maar 8 spelers heb ik het speelschema moet omgooien, met mogelijk verstrekkende gevolgen. Dat was nu eigenlijk ook het geval aangezien ik zo moest schuiven dat ik in het derde kwart drie spelverdelers (Denise, Sabas, Darijan) en een forward (Navarro) en maar 1 center (Itamar) moest opstellen. En dat terwijl de tegenstander allemaal lange spelers had. Het werd dan ook een bittere strijd. In het eerste en het tweede kwart werd aan beide kanten goed verdedigd waardoor het met de rust maar 7-13 stond, voor ons dus, met vooral scores van Bas. In het derde kwart gebeurde wat al werd verwacht. Ook al vochten we als leeuwen het fysieke spel van de tegenstander (waar toevallig in dat kwart toch wel erg weinig voor werd gefloten) brak ons aan het eind van dat kwart op. De eerste 5 minuten speelden we het nog slim met veel rondpassen en rustig dribbelen. Hierdoor hadden zij maar een paar scores. Helaas hadden wij er ook maar 1, met een mooi schotje van Denise, na insnijden en een pass van Sabas. Maar goed, in de laatste minuten konden zij helaas nog vier keer scoren waardoor we met 27-15 achter kwamen. In het vierde kwart vochten we weer heel hard door. Maar het was lastig om te scoren. Darijan vocht voor wat ie waard was en wist een paar keer goed de bal af te pakken, prima gedaan. Met een paar gemiste kansen van Denise en nog een aantal scores van Bas kwamen we net te kort, eindstand 29-25. Net verloren maar toch een prima wedstrijd gespeeld. Allemaal superhard gewerkt, goed zo.

MBCA-Early Bird2, 9 november 2008

Helaas weer met een weekje vertraging, maar hier is dan toch het verslag van de wedstrijd tegen Early Bird. Liz was nog niet helemaal hersteld, dus die was er niet bij. Met de andere tien waren we er om 10.30 uur helemaal klaar voor. En we kwamen flitsend uit de startblokken, en dan vooral Denise die meteen de eerste 5 punten voor haar rekening nam. Daarna vrije worpen en een score van Darijan, en scores van Noah en Itamar. Denise scoorde vervolgens ook nog weer drie keer waardoor we uitliepen naar 19-10. Met zeven scores van Bas maar ook punten van Floris, Sabas en Barry bouwden we voor rust de voorsprong uit naar 41-10. In het derde en vierde kwart gingen we gewoon door met scoren terwijl we met goed verdedigen de tegenstanders niet al te veel kansen gaven. Met hard werken en scores van bijna iedereen werd het uiteindelijk 75-20, makkie dus.

Lely2-MBCA, 1 november 2008

Met 10 man stonden we aan de start, dus we konden gewoon ieder kwart 5 man wisselen, waardoor ook iedereen lekker twee kwarten kon spelen. Liz is nog geblesseerd maar kan gelukkig dinsdag weer beginnen met trainen. Maar goed, in het eerste kwart kwamen we maar moeizaam op gang en na 10 minuten slap spel was het uiteindelijke 6-4 voor Lely. In het tweede kwart denderden we onder leiding van Bas over Lely heen met 32 punten voor ons tegen, 0 van Lely. Door hard werken en een press in de verdediging had Lely geen schijn van kans meer. Na de rust kwam het team uit het eerste kwart nu beter uit de startblokken en werd er harder gewerkt en feller gespeeld, met het gewenste resultaat: 4-14 in het kwart voor ons en dus een tussenstand van 10-50. Het kwart kende mooie scores van Denise, Noah en Itamar en twee prachtige schoten van Navaro. In het vierde kwart denderden we gewoon door naar de eindstand van 14-78, met ook nog een score van Floris en mooie scores van Mark. Volgens het sheet had Bas 44 punten waarvan hij denk ik vier puntjes van Mark heeft gekregen, want die had volgens het sheet geen punten in het vierde kwart. Neemt niet weg dat Bas natuurlijk een hoop punten had, prima gedaan. Maar wat ik mooi vind is dat we met de rest van het team dus ook zo’n 38 punten hebben gescoord, waaraan bijna iedereen heeft bijgedragen. Zo zie ik het graag! En als we alle vrije kansen erin hadden gegooid dan hadden we de 100 wel kunnen halen. We moeten meer rust hebben met de schoten en feller rebounden. Dinsdag gaan we daar gewoon weer lekker weer aan werken.



Opgelet: donderdag a.s. (6 november) is er geen trainen, aangezien ik zelf niet op tijd kan zijn. We spelen dan gewoon weer op zondag thuis om 10.30 uur in Westend.

Bluestars-MBCA, 18 oktober 2008

Toch nog even een verslagje over deze wedstrijd, beter laat dan nooit, zullen we maar zeggen. Aangezien ik er niet was, is de rest van het verslag door Denise geschreven. Zelf wil ik kwijt dat ik het zeer goed vind dat jullie gewoon gewonnen hebben. Prima gedaan. En Guy (vader van Noah) alsnog hartstikke bedankt voor de coaching

We begonnen al met dat de scheidsrechters niet echt goed waren dus dat wisten we van tevoren. In het eerste kwart gingen we goed op weg. De eerste score was voor Bas. Hij scoorde daarna nog en mooi punt. We maakten toen veel punten en toen was het 0-12voor ons. Het tweede kwart was wat lastiger want we scoorden niet veel, alleen twee mooie scores van Noah en Barry. Toen was de ruststand 6 voor de tegenpartij en voor ons 16! In het derde kwart gingen we goed van start. Bas maakte 8 punten en Navaro maakte ook een mooi punt! Itamar en Mark maakten ook een paar puntjes. Bas had 8 punten in het laatste kwart. Daarna volgde ik (Denise) met een punt. Bas scoorde daarna nog een paar keer. Zo was de eindstand 12-45 voor MBCA! Ik vond dat jullie je allemaal goed hadden ingezet en goed gespeeld! Iedereen maakte wel een punt en daarom konden we toch winnen. Natuurlijk had Bas de meeste, maar als we onze eigen punten niet hadden, hadden we ook niet gewonnen!

Groetjes, Denise